پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۴۵

درین ریاض کسی خوشه اش دو سر دارد

که غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد

ازان ز عمر ابد کامیاب شد ابلیس

که سر به سجده آدم فرو نمی آرد

دلی که تشنه دیدار آتشین رویی است

به غیر آب شدن چاره ای نمی دارد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۴۷چو دست خود به دعا می پرست بردارد
  2. شمارهٔ ۳۴۸لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
  3. شمارهٔ ۳۴۹شراب روز دل لاله را سیه دارد
  4. شمارهٔ ۳۵۰ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
  5. شمارهٔ ۳۵۱به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟
  6. شمارهٔ ۳۵۲به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
  7. شمارهٔ ۳۵۳ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
  8. شمارهٔ ۳۵۴سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.