پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۴۷

چو دست خود به دعا می پرست بردارد

به باغ گریه کنان تاک دست بردارد

دعای صبح بناگوش بی اثر شده است

دگر کسی به چه امید دست بردارد؟

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۴۹شراب روز دل لاله را سیه دارد
  2. شمارهٔ ۳۵۰ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
  3. شمارهٔ ۳۵۱به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟
  4. شمارهٔ ۳۵۲به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
  5. شمارهٔ ۳۵۳ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
  6. شمارهٔ ۳۵۴سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
  7. شمارهٔ ۳۵۵سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
  8. شمارهٔ ۳۵۶چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.