پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۵۴

سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد

چو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد

سفر گزین که به چشم جهان شوی شیرین

عزیز مصر شب و روز این شکر می خورد

خوش آن ملال که از آستین مرهمیان

نسیم سوده الماس بر جگر می خورد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۵۶چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
  2. شمارهٔ ۳۵۷غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
  3. شمارهٔ ۳۵۸دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
  4. شمارهٔ ۳۵۹غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد
  5. شمارهٔ ۳۶۰به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد
  6. شمارهٔ ۳۶۱مس وجود مرا درد کیمیا باشد
  7. شمارهٔ ۳۶۲شکسته بند قناعت مرا دهان بسته است
  8. شمارهٔ ۳۶۳کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.