پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۵۲

به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد

چو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد

ندا کند به زبان بریده زلف ایاز

که پا دراز به حد گلیم باید کرد

دلی که جمع ز ذکر خفی چو غنچه شود

ز ذکر اره چه لازم دو نیم باید کرد؟

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۵۴سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
  2. شمارهٔ ۳۵۵سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
  3. شمارهٔ ۳۵۶چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
  4. شمارهٔ ۳۵۷غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
  5. شمارهٔ ۳۵۸دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
  6. شمارهٔ ۳۵۹غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد
  7. شمارهٔ ۳۶۰به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد
  8. شمارهٔ ۳۶۱مس وجود مرا درد کیمیا باشد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.