پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۴۰

خون به جوشم ز خط غالیه‌گون می‌آید

این بهاری است کز او بوی جنون می‌آید

عشق را خلوت خاصی است که از مشتاقان

هرکه از خویش برون رفت درون می‌آید

به تماشای تو ای سرو خرامان ز چمن

گل نفس سوخته چون لاله برون می‌آید

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۴۲گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
  2. شمارهٔ ۳۴۳دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد
  3. شمارهٔ ۳۴۴کجا دماغ تو گرم از شراب می‌گردد؟
  4. شمارهٔ ۳۴۵درین ریاض کسی خوشه اش دو سر دارد
  5. شمارهٔ ۳۴۶کسی که کاوش عشقی درون خود دارد
  6. شمارهٔ ۳۴۷چو دست خود به دعا می پرست بردارد
  7. شمارهٔ ۳۴۸لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
  8. شمارهٔ ۳۴۹شراب روز دل لاله را سیه دارد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.