پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۳۹

سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آید

راز غیب است که از پرده به در می‌آید

از گلستان در و دیوار و ز آیینه قفاست

آنچه از حسن تو ما را به نظر می‌آید

آمد کار من و رشته تسبیح یکی است

که ز صد رهگذرم سنگ به سر می‌آید

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۴۱مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید
  2. شمارهٔ ۳۴۲گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
  3. شمارهٔ ۳۴۳دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد
  4. شمارهٔ ۳۴۴کجا دماغ تو گرم از شراب می‌گردد؟
  5. شمارهٔ ۳۴۵درین ریاض کسی خوشه اش دو سر دارد
  6. شمارهٔ ۳۴۶کسی که کاوش عشقی درون خود دارد
  7. شمارهٔ ۳۴۷چو دست خود به دعا می پرست بردارد
  8. شمارهٔ ۳۴۸لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.