پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۹۹

دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شد

تا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد

دل ز ترک آرزو بر آرزوها دست یافت

میهمان ترک فضولی کرد صاحبخانه شد

هیچ کافر را مبادا آرزو در دل گره!

عاقبت مشت گل ما سبحه صد دانه شد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۰۱هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشد
  2. شمارهٔ ۲۰۲شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشد
  3. شمارهٔ ۲۰۳خط ظالم از گل رخسار او کین می کشد
  4. شمارهٔ ۲۰۴داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد
  5. شمارهٔ ۲۰۵هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشد
  6. شمارهٔ ۲۰۶زخم گستاخم لب تیغ شهادت می‌مکد
  7. شمارهٔ ۲۰۷از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
  8. شمارهٔ ۲۰۸شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.