پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۹۳

می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟

روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟

زود باشد غوطه در بحر تهیدستی زند

چون صدف هر کس یتیم دیگران را پرورد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۹۵من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
  2. شمارهٔ ۱۹۶بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شد
  3. شمارهٔ ۱۹۷تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شد
  4. شمارهٔ ۱۹۸از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد
  5. شمارهٔ ۱۹۹دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شد
  6. شمارهٔ ۲۰۰وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد
  7. شمارهٔ ۲۰۱هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشد
  8. شمارهٔ ۲۰۲شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.