پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۹۲

بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خورد

سوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد

زلف سنبل گرچه شد سر حلقه آشفتگان

پیچ و تاب رشک از دود چراغم می خورد

روی گرمی هرگز از داغ نمکسودم ندید

پنبه گر فرصت بیابد خون داغم می خورد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۹۴بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
  2. شمارهٔ ۱۹۵من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
  3. شمارهٔ ۱۹۶بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شد
  4. شمارهٔ ۱۹۷تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شد
  5. شمارهٔ ۱۹۸از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد
  6. شمارهٔ ۱۹۹دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شد
  7. شمارهٔ ۲۰۰وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد
  8. شمارهٔ ۲۰۱هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.