پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۸۷

ناله بلبل به بال شیون ما می پرد

چشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد

آفتابی هست در طالع شبستان مرا

یک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد

از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد

شعله حسنت به بال دامن ما می پرد

حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین

چشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۸۹کاوش مژگان او از بس که دست انداز کرد
  2. شمارهٔ ۱۹۰ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرد
  3. شمارهٔ ۱۹۱(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاک
  4. شمارهٔ ۱۹۲بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خورد
  5. شمارهٔ ۱۹۳می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟
  6. شمارهٔ ۱۹۴بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
  7. شمارهٔ ۱۹۵من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
  8. شمارهٔ ۱۹۶بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.