پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۸۶

از خموشی هرکه سر در جیب فکرت می‌برد

در سخن از دیگران گوی سعادت می‌برد

آنچنان کز پنبه می‌سازند پاک آیینه را

خامشی از سینه من گرد کلفت می‌برد

مصرع برجسته در هنگامه دل‌مردگان

چون چراغ روز بر پروانه حسرت می‌برد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۸۸تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کرد
  2. شمارهٔ ۱۸۹کاوش مژگان او از بس که دست انداز کرد
  3. شمارهٔ ۱۹۰ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرد
  4. شمارهٔ ۱۹۱(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاک
  5. شمارهٔ ۱۹۲بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خورد
  6. شمارهٔ ۱۹۳می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟
  7. شمارهٔ ۱۹۴بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
  8. شمارهٔ ۱۹۵من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.