پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۶۱

جان دگر ز بوسه دلدار یافتم

عمر دوباره از دو لب یار یافتم

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۶۳ما در جهان قرار اقامت نداده ایم
  2. شمارهٔ ۴۶۴ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم
  3. شمارهٔ ۴۶۵پیوسته ما ز فکر دو عالم مشوشیم
  4. شمارهٔ ۴۶۶ما آبروی فقر به گوهر نمی دهیم
  5. شمارهٔ ۴۶۷طرفی ز نهال قد آن شوخ نبستم
  6. شمارهٔ ۴۶۸از دل نبرد زنگ الم باد بهارم
  7. شمارهٔ ۴۶۹ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
  8. شمارهٔ ۴۷۰ما همچو شرر تلخی غربت نکشیدیم
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.