پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۵۴

چنان که جمله عبادات از وضوست تمام

وجود آدم خاکی به آبروست تمام

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۵۶مرا که هست میسر سبو به دوش کشم
  2. شمارهٔ ۴۵۷به دست چون شکن زلف او شمار کنم
  3. شمارهٔ ۴۵۸کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم
  4. شمارهٔ ۴۵۹دل را ز زلف آن بت پرفن گرفته ام
  5. شمارهٔ ۴۶۰از بس که بی گمان به در دل رسیده ام
  6. شمارهٔ ۴۶۱جان دگر ز بوسه دلدار یافتم
  7. شمارهٔ ۴۶۲از جلوه ات ز هوش من زار می روم
  8. شمارهٔ ۴۶۳ما در جهان قرار اقامت نداده ایم
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.