پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۳۱

به ماتم هر که کام خود ز افغان تلخ می سازد

شکرخواب عدم را بر عزیزان تلخ می سازد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۳۳مژگان زرد، خانه برانداز سینه است
  2. شمارهٔ ۲۳۴آب حیات آتش رخساره ها می است
  3. شمارهٔ ۲۳۵حسنت هلال را به سر آسمان شکست
  4. شمارهٔ ۲۳۶رخسار او مقید زلف بلند نیست
  5. شمارهٔ ۲۳۷ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست
  6. شمارهٔ ۲۳۸ما را کنار و بوس توقع ز یار نیست
  7. شمارهٔ ۲۳۹در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
  8. شمارهٔ ۲۴۰عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.