پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۳۵

حسنت هلال را به سر آسمان شکست

می خواست چله (را) بنشاند، کمان شکست

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۳۷ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست
  2. شمارهٔ ۲۳۸ما را کنار و بوس توقع ز یار نیست
  3. شمارهٔ ۲۳۹در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
  4. شمارهٔ ۲۴۰عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست
  5. شمارهٔ ۲۴۱گفتی نمی توان ز لب دلستان گذشت
  6. شمارهٔ ۲۴۲از داغ تازگی جگر پاره پاره یافت
  7. شمارهٔ ۲۴۳از روی عرقناک تو خورشید کباب است
  8. شمارهٔ ۲۴۴از پرده شرم تو دلم داغ و کباب است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.