پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۳۳

مژگان زرد، خانه برانداز سینه است

الماس در خراش جگر بی قرینه است

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۳۵حسنت هلال را به سر آسمان شکست
  2. شمارهٔ ۲۳۶رخسار او مقید زلف بلند نیست
  3. شمارهٔ ۲۳۷ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست
  4. شمارهٔ ۲۳۸ما را کنار و بوس توقع ز یار نیست
  5. شمارهٔ ۲۳۹در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
  6. شمارهٔ ۲۴۰عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست
  7. شمارهٔ ۲۴۱گفتی نمی توان ز لب دلستان گذشت
  8. شمارهٔ ۲۴۲از داغ تازگی جگر پاره پاره یافت
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.