پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۳۷

از رگ ابر هوا دسته سنبل شده است

از گل و لاله زمین یک طبق گل شده است

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۳۹هر چه جز حیرت دیدار بود نادانی است
  2. شمارهٔ ۱۴۰گرچه رخسار ترا آب طراوت کم نیست
  3. شمارهٔ ۱۴۱عشق را چشم به سامان تن آسانی نیست
  4. شمارهٔ ۱۴۲از سرانجام عمارت خوشی از دلها رفت
  5. شمارهٔ ۱۴۳به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت
  6. شمارهٔ ۱۴۴چه غم اگر تهی از باده جام و شیشه ماست؟
  7. شمارهٔ ۱۴۵چنان که مهر خموشی سپند آفت‌هاست
  8. شمارهٔ ۱۴۶دلم ربوده خط شکسته بسته اوست
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.