پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۴۴

چه غم اگر تهی از باده جام و شیشه ماست؟

که چشم پرفن ساقی هزار پیشه ماست

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۴۶دلم ربوده خط شکسته بسته اوست
  2. شمارهٔ ۱۴۷چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟
  3. شمارهٔ ۱۴۸دلیل راه توکل امید کوتاه است
  4. شمارهٔ ۱۴۹خموش هر که شد از قیل و قال وارسته است
  5. شمارهٔ ۱۵۰پلنگ اگر چه ز خشم آتش فروخته ای است
  6. شمارهٔ ۱۵۱هزار رنگ بلا در خمار میخواری است
  7. شمارهٔ ۱۵۲گل سر سبد روزگار، خوش خویی است
  8. شمارهٔ ۱۵۳چه شد که مجلس ما را ز شمع زیور نیست
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.