پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۴۲

از سرانجام عمارت خوشی از دلها رفت

وسعت از دست و دل خلق به منزلها رفت

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۴۴چه غم اگر تهی از باده جام و شیشه ماست؟
  2. شمارهٔ ۱۴۵چنان که مهر خموشی سپند آفت‌هاست
  3. شمارهٔ ۱۴۶دلم ربوده خط شکسته بسته اوست
  4. شمارهٔ ۱۴۷چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟
  5. شمارهٔ ۱۴۸دلیل راه توکل امید کوتاه است
  6. شمارهٔ ۱۴۹خموش هر که شد از قیل و قال وارسته است
  7. شمارهٔ ۱۵۰پلنگ اگر چه ز خشم آتش فروخته ای است
  8. شمارهٔ ۱۵۱هزار رنگ بلا در خمار میخواری است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.