پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶۲۳

در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟

خط نیست دشمنی که بتابد ز تیغ روی

بر روی خویش تیغ کشیدن چه فایده؟

سر رشته نگاه چو از دست رفت، رفت

دنبال صید جسته دویدن چه فایده؟

اکنون که شعله زد ز جگر سوزش نهان

چون شمع دست خویش گزیدن چه فایده؟

ابر تنک نهان نکند آفتاب را

بر داغ عشق پرده کشیدن چه فایده؟

پست و بلند پیش نسیم خزان یکی است

چون تاک بر درخت دویدن چه فایده؟

گل می کند پیاله کشی از بهار رنگ

پیمانه را نهفته کشیدن چه فایده؟

چون تیر می جهد ز کمان گفتگوی حق

منصور را به دار کشیدن چه فایده؟

تیغ زمانه را به جگر آب رحم نیست

خون خوردن و به خاک تپیدن چه فایده؟

صائب چو یار با دگران باده می کشد

گردن ز انتظار کشیدن چه فایده؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۶۲۵بگشا ز بال همت عالی مکان گره
  2. غزل شمارهٔ ۶۶۲۶در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟
  3. غزل شمارهٔ ۶۶۲۷ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه
  4. غزل شمارهٔ ۶۶۲۸هر چند هست مشرق دیدار آینه
  5. غزل شمارهٔ ۶۶۲۹تا کرد خانه از رخ او روشن آینه
  6. غزل شمارهٔ ۶۶۳۰ساقی قدحی از می اسرار مرا ده
  7. غزل شمارهٔ ۶۶۳۱تا سرو ترا راه به گلزار فتاده
  8. غزل شمارهٔ ۶۶۳۲از توبه شود سرکشی نفس زیاده
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.