فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ مردم جاهل محل علم نداند
- شمارهٔ ۶۲ آنها که بپرسند و ببخشند مرا چیز
- شمارهٔ ۶۳ ندارم امید بهی زین زمانه
- شمارهٔ ۶۴ نه طالعی که امانم دهد ز خشم خدا
- شمارهٔ ۶۵ تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابی
- شمارهٔ ۶۶ خوار شود تن به مرگ اگر چه عزیز است
- شمارهٔ ۶۷ اگر به زمیری است پیری، نخواهم
- شمارهٔ ۶۸ بنده در مستی اگر گفت فضول
- شمارهٔ ۶۹ ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق
- شمارهٔ ۷۰ ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
- شمارهٔ ۷۱ به میدان و دیوان بداندیش را
- شمارهٔ ۷۲ تامل کن از رفتن رفتگان
- شمارهٔ ۷۳ ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
- شمارهٔ ۷۴ چون نیابد مهتر از کهتر عطا
- شمارهٔ ۷۵ زحد گذشت و به غایت رسید و بی مر شد
- شمارهٔ ۷۶ بسی به بود مردن از زیستن
- شمارهٔ ۷۷ گرم حاجت آمد به تعریف تو
- شمارهٔ ۷۸ زنفس او به لطافت همی رسند نفوس
- شمارهٔ ۷۹ زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
- شمارهٔ ۸۰ چو شمشیرم اندر نیام هنر
- شمارهٔ ۸۱ به روز از بیم دشمن شاد گشتن
- شمارهٔ ۸۲ خوش است باده که باشد یکی حریف ظریف
- شمارهٔ ۸۳ قوتم با نام برنایی برفت
- شمارهٔ ۸۴ بودم از روز جوانی هر نفس در لذتی
- شمارهٔ ۸۵ گر کف پای تو را ز عشق ببوسم
- شمارهٔ ۸۶ گر خدمتی نویسم و ننویسم
- شمارهٔ ۸۷ تا نمودی عارض چون لاله ام
- شمارهٔ ۸۸ از بلخ تا به ترمذ اسبیم وعده کردی
- شمارهٔ ۸۹ بزرگ آل پیمبر بزرگ حادثه ای
- شمارهٔ ۹۰ ای دو چشم اجل به تو نگران
- شمارهٔ ۹۱ دل من مهر آن گزید که او
- شمارهٔ ۹۲ ز دشمنان کهن دوستان نوسازی
- شمارهٔ ۹۳ اگر پیری مرا در خانه بنشاند
- شمارهٔ ۹۴ شوم به بدرقه لا اله الا الله
- شمارهٔ ۹۵ در جهان تا کریم و مکرم بود
- شمارهٔ ۹۶ سه چیز است آنکه نزدیک خردمند
- شمارهٔ ۹۷ کردگارا کیسه ای دارم زسیم و زر تهی
- شمارهٔ ۹۸ ثقه الدین دراز بادت عمر
- شمارهٔ ۹۹ ای دل مشو از حال که از حال نگردد
- شمارهٔ ۱۰۰ ای بسا کس که دینش ویران است
- شمارهٔ ۱۰۱ ای اختیار دین و سخا اختیار تو
- شمارهٔ ۱۰۲ ای یافته از روی تو و رای تو دنیا
- شمارهٔ ۱۰۳ نز خلق هیچ کار مرا استقامتی
- شمارهٔ ۱۰۴ ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو
- شمارهٔ ۱۰۵ موی سیاه من ز زمانه سپید شد
- شمارهٔ ۱۰۶ دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
- شمارهٔ ۱۰۷ با موی سیه دلم قوی بود
- شمارهٔ ۱۰۸ همه ناخوانده روی نزد کسان
- شمارهٔ ۱۰۹ نیست با بار و برگ شاخ بقا
- شمارهٔ ۱۱۰ پیری آمد جوانی از من شد
- شمارهٔ ۱۱۱ مرا از شریعت بود سرفرازی
- شمارهٔ ۱۱۲ نادانی تو بر دوگونه بینم
- شمارهٔ ۱۱۳ گر از مشک جوانی دور ماندم
- شمارهٔ ۱۱۴ رهنما از پی که بایستی
- شمارهٔ ۱۱۵ چون تو را خوان و کاسه نبود
- شمارهٔ ۱۱۶ ای چو ابر و بحر بر هر نیک و بد دستت سخی
- شمارهٔ ۱۱۷ گر تو را نسبت است و دانش نیست
- شمارهٔ ۱۱۸ کبر کم کن که کبر کردن هست
- شمارهٔ ۱۱۹ زین مهتران عطا و سخا جستن
- شمارهٔ ۱۲۰ به مشغولی روزگار اندرون
متن اشعار به نقل از گنجور.