پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

مقطعات

شمارهٔ ۶۷

اگر به زمیری است پیری، نخواهم

که هرگز بت من مرا میر خواند

دلم تازه گشتی چو خواندی جوانم

کنون چون شود چون مرا پیر خواند

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶۹ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق
  2. شمارهٔ ۷۰ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
  3. شمارهٔ ۷۱به میدان و دیوان بداندیش را
  4. شمارهٔ ۷۲تامل کن از رفتن رفتگان
  5. شمارهٔ ۷۳ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
  6. شمارهٔ ۷۴چون نیابد مهتر از کهتر عطا
  7. شمارهٔ ۷۵زحد گذشت و به غایت رسید و بی مر شد
  8. شمارهٔ ۷۶بسی به بود مردن از زیستن
همه‌ی مقطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.