پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

مقطعات

شمارهٔ ۶۱

مردم جاهل محل علم نداند

مردم بی اصل نام نیک نجوید

هر که دلش نیک نیست جز به ضرورت

هیچ کسی را زبانش شکر نگوید

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶۳ندارم امید بهی زین زمانه
  2. شمارهٔ ۶۴نه طالعی که امانم دهد ز خشم خدا
  3. شمارهٔ ۶۵تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابی
  4. شمارهٔ ۶۶خوار شود تن به مرگ اگر چه عزیز است
  5. شمارهٔ ۶۷اگر به زمیری است پیری، نخواهم
  6. شمارهٔ ۶۸بنده در مستی اگر گفت فضول
  7. شمارهٔ ۶۹ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق
  8. شمارهٔ ۷۰ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
همه‌ی مقطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.