ادیب صابر
شمارهٔ ۴۴
عالم که خوردنش همه غم باشد از جهان
بهتر ز جاهلی که نعیم جهان خورد
گرچه غذای جغد شود سینهٔ تذرو
به زو همای اگرچه که او استخوان خورد
ادیب صابر
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۴۶چون همه روی زمانه سوی جفا بود
- شمارهٔ ۴۷جوانی برون رفت و پیری درآمد
- شمارهٔ ۴۸از اهل این زمانه پریشان شده ست طبع
- شمارهٔ ۴۹دوستانی که مر مرا بودند
- شمارهٔ ۵۰خواجه را با همه زفتی هوس مدح خود است
- شمارهٔ ۵۱آدمی از برای لذت خویش
- شمارهٔ ۵۲چو راه جوانی سپردم به فسق
- شمارهٔ ۵۳به ماتم نشستی به مرگ زنت
درباره‌ی ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.