پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

مقطعات

شمارهٔ ۴۳

رسید نوبت پیری و رفت برنایی

دل از نشاط و طرب نا امید باید کرد

سرم سپید شد و نامه از گنه سیه است

به آب توبه سیه را سپید باید کرد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۵فر جوانیم به هزیمت نهاد روی
  2. شمارهٔ ۴۶چون همه روی زمانه سوی جفا بود
  3. شمارهٔ ۴۷جوانی برون رفت و پیری درآمد
  4. شمارهٔ ۴۸از اهل این زمانه پریشان شده ست طبع
  5. شمارهٔ ۴۹دوستانی که مر مرا بودند
  6. شمارهٔ ۵۰خواجه را با همه زفتی هوس مدح خود است
  7. شمارهٔ ۵۱آدمی از برای لذت خویش
  8. شمارهٔ ۵۲چو راه جوانی سپردم به فسق
همه‌ی مقطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.