ادیب صابر
شمارهٔ ۵۰
خواجه را با همه زفتی هوس مدح خود است
بر لب خوک چه جای هوس بوسه بود
این حماقت چه عجب باشد از آن ریش بزرگ
هر که را ریش بزرگ است خرد کوسه بود
ادیب صابر
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۵۲چو راه جوانی سپردم به فسق
- شمارهٔ ۵۳به ماتم نشستی به مرگ زنت
- شمارهٔ ۵۴به برنایی چنان بردم گمانی
- شمارهٔ ۵۵به هنر فخر کن مکن به گهر
- شمارهٔ ۵۶روشن شود دو دیده چو بینم خطاب تو
- شمارهٔ ۵۷بیار ای ساقی خورشید چهره
- شمارهٔ ۵۸سرشکی کز غم معشوق بارم
- شمارهٔ ۵۹ای کریمان بلح و ممدوحان
درباره‌ی ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.