پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۲۷

آورد به ما بلبل عاشق خبر گل

جز بلبل گل دوست که داند خطر گل

هر چند که در گل همه خوبی و خوشی هست

بی مل نه همانا که خوش آید خبر گل

زان قطره شبیگر که بر شاخ گل افتاد

چون تاج شهان گشت ز در تاج سر گل

از بس که صبا بر سر گلزار گذر کرد

پر مشک و عقیق است همه رهگذر گل

زیر و زبر گل همه لعل است و زبرجد

دل زیر و زبر گشت ز زیر و زبر گل

گل یک اثر است از قدح مل به لطافت

زیبا نبود بی اثر مل اثر گل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل
  2. شمارهٔ ۳۰زان دو لب چون عقیق یارم
  3. شمارهٔ ۳۱بیا که با سر زلف تو کارها دارم
  4. شمارهٔ ۳۲پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم
  5. شمارهٔ ۳۳ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم
  6. شمارهٔ ۳۴عید است و حق عید بباید شناختن
  7. شمارهٔ ۳۵دل به عشق روی دلبر شاد کن
  8. شمارهٔ ۳۶بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکن
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.