سعدی
رباعی شمارهٔ ۳۵
چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار
خود را به هلاک می‌سپاری هش دار
تا بتوانی برآور از خصم دمار
چون جنگ ندانی آشتی عیب مدار
سعدی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۷سودی نکند فراخنای بر و دوش
- رباعی شمارهٔ ۳۸ای صاحب مال، فضل کن بر درویش
- رباعی شمارهٔ ۳۹بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش
- رباعی شمارهٔ ۴۰تا دل ز مراعات جهان برکندم
- رباعی شمارهٔ ۴۱چون ما و شما مقارب یکدگریم
- رباعی شمارهٔ ۴۲تنها ز همه خلق و نهان می‌گریم
- رباعی شمارهٔ ۴۳بشنو به ارادت سخن پیر کهن
- رباعی شمارهٔ ۴۴امروز که دستگاه داری و توان
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.