سعدی
رباعی شمارهٔ ۳۲
درویش که حلقهٔ دری زد یک بار
دیگر غم او مخور که درها بسیار
دل تنگ‌مکن که بر تو می‌نالد زار
هر کاو به یکی گفت بگوید به هزار
سعدی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۴گر آدمیی بادهٔ گلرنگ بخور
- رباعی شمارهٔ ۳۵چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار
- رباعی شمارهٔ ۳۶چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس
- رباعی شمارهٔ ۳۷سودی نکند فراخنای بر و دوش
- رباعی شمارهٔ ۳۸ای صاحب مال، فضل کن بر درویش
- رباعی شمارهٔ ۳۹بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش
- رباعی شمارهٔ ۴۰تا دل ز مراعات جهان برکندم
- رباعی شمارهٔ ۴۱چون ما و شما مقارب یکدگریم
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.