رباعی شمارهٔ ۱۸

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۲۰مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند
2. رباعی شمارهٔ ۲۱عنقا بشد و فر هماییش بماند
3. رباعی شمارهٔ ۲۲نه هر که طراز جامه بر دوش کند
4. رباعی شمارهٔ ۲۳فرزانه رضای نفس رعنا نکند
5. رباعی شمارهٔ ۲۴آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
6. رباعی شمارهٔ ۲۵افسوس بر آن دل که سماعش نربود
7. رباعی شمارهٔ ۲۶با گل به مثل چو خار می‌باید بود
8. رباعی شمارهٔ ۲۷جایی که درخت عیش پربار بود