سعدی
شمارهٔ ۱۲
نشنیدم که مرغ رفته ز دام
باز گردید و سرّ گفته به کام
مرغ وحشی که رفت بر دیوار
که تواند گرفت دیگر بار؟
رفتگان را به لطف باز آرند
نه به جنگش بتر بیازارند
سعدی
ادامه‌ی مثنویات
- شمارهٔ ۱۴چه رند پریشان شوریده بخت
- شمارهٔ ۱۵دشنام تو سر به سر شنیدم
- شمارهٔ ۱۶دانی چه بود کمال انسان؟
- شمارهٔ ۱۷سگ بر آن آدمی شرف دارد
- شمارهٔ ۱۸غم نه بر دل که گر نهی بر کوه
- شمارهٔ ۱۹سخن زید نشنوی بر عمرو
- شمارهٔ ۲۰همه فرزند آدمند بشر
- شمارهٔ ۲۱همه دانند لشکر و میران
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.