پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۳۰

بادی که درآیی به تنم همچو نفس

ناری که بسوزی دل خلقی به هوس

آبی که به تو زنده توان بودن و بس

خاکی که به تست بازگشت همه کس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش
  2. شمارهٔ ۳۳آن را که چو ما سرشت باشد از گل
  3. شمارهٔ ۳۴ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام
  4. شمارهٔ ۳۵ای رایت شه گرفته از نام تو نام
  5. شمارهٔ ۳۶تا چون گل لعل گونه بفروخته ام
  6. شمارهٔ ۳۷در عشق چو نار کَفته شد رخسارم
  7. شمارهٔ ۳۸تا باز ترا به دیده ام زارترم
  8. شمارهٔ ۳۹این پند نگاه دار هموار ای تن
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.