پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۳۶

تا چون گل لعل گونه بفروخته ام

چون نیلوفر جامه غم دوخته ام

بیداری شب ز نرگس آموخته ام

زیرا که چو لاله با دل سوخته ام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸تا باز ترا به دیده ام زارترم
  2. شمارهٔ ۳۹این پند نگاه دار هموار ای تن
  3. شمارهٔ ۴۰برخاسته ام دوش به دبابی من
  4. شمارهٔ ۴۱از گرمی خورشید رخ روشن او
  5. شمارهٔ ۴۲ای جود و جمال ملک رام آمده ای
  6. شمارهٔ ۴۳ای بنده دولت تو هر آزادی
  7. شمارهٔ ۴۴ای دل مخور اندیشه فردا بیشی
  8. شمارهٔ ۴۵ای خدمت تو بر رهی آمال رهی
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.