پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

سه‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۸

ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن

منه جان! تویی، بی‌جان نتومّه زیستن

بسا این‌که حقیرْمِهْ وُ نَتومّه زیستن

با این رَنْگِنٰا چِشْ نَتومّه گریستن

منکه رَنْگِنٰا چِشْ نتومّه گریستن

مه جان چی امید دارمه من شه بزیستن

ادامه‌ی سه‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۰امیر گنه: مه کار چه منصور و دار بو
  2. شمارهٔ ۱۱یاربْ که تنه کار به دنی نظامْ بو!
  3. شمارهٔ ۱۲امیر گنه: تو غَمْ نَخرْ روزگاره
  4. شمارهٔ ۱۳ویهار درآمو، چیق به چمن وشت آره
  5. شمارهٔ ۱۴هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
  6. شمارهٔ ۱۵امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
  7. شمارهٔ ۱۶پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده
  8. شمارهٔ ۱۷استادِ ازلْ پلّه دچیهْ مُوره
همه‌ی سه‌بیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.