پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

سه‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷

استادِ ازلْ پلّه دچیهْ مُوره

مشّاطه زُلیخٰا به ته هر دْ روره

کَیْ حاجتِ وُسْمه بیهْ ته ابروره؟

کُحلِ بَصرْ یاسَمِن جا که دوره

آیینه برابرْ نِیهْ ته دِ روره

کی رو دارنه (که) وی بَوینهْ ته روره؟

ادامه‌ی سه‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
  2. شمارهٔ ۲۰دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساته
  3. شمارهٔ ۲۱امیر گنه: عاشقمهْ کَجینه داره
  4. شمارهٔ ۲۲امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟
  5. شمارهٔ ۲۳کَمن هَکردی زلف ره «صحرایی» گیتی
  6. شمارهٔ ۲۴امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نی‌نی
  7. شمارهٔ ۲۵امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ
همه‌ی سه‌بیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.