پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

سه‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۲۰

دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساته

بَدْ مزوئه اُونْ زلفْ اگر وی نواته

ته واسرهْ که هَرْ کارِ منْدْپاته

ندیمه تنه دیمْ ره کهْ زلفْ بَقْماته

کیجا دَستْ به زلفْ گنهْ: قَسمْ به ذاته

خشْ مزُوئهْ مه زلفْ وُ اُویِ حیٰاته

ادامه‌ی سه‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۲امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟
  2. شمارهٔ ۲۳کَمن هَکردی زلف ره «صحرایی» گیتی
  3. شمارهٔ ۲۴امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نی‌نی
  4. شمارهٔ ۲۵امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ
همه‌ی سه‌بیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.