پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

سه‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۱۲

امیر گنه: تو غَمْ نَخرْ روزگاره

مردی هسّه از کرمْ کمی نداره

ویمارمهْ نَظرْ دارمه هَرْدَمْ به یاره

کرمْ بکَنْ و سر بکَشْ شه ویماره

ترسمه بنای اجل ره دیاره

بی سر و سامون مه خاک بوّه دیاره

ادامه‌ی سه‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۴هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
  2. شمارهٔ ۱۵امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
  3. شمارهٔ ۱۶پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده
  4. شمارهٔ ۱۷استادِ ازلْ پلّه دچیهْ مُوره
  5. شمارهٔ ۱۸امیر گنه: مه یار به منه کش دوره
  6. شمارهٔ ۱۹اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته
  7. شمارهٔ ۲۰دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساته
  8. شمارهٔ ۲۱امیر گنه: عاشقمهْ کَجینه داره
همه‌ی سه‌بیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.