پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۶۰

سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ

یک روزْ نَدیینْ، صد هزار حقِهْ ته زلْفْ

سیاهی، شُوی تار و تاریکِهْ ته زلفْ

هرْ کُوچه گِذِرْ کِمّهْ رَفیقْهْ ته زلفْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۶۲امیر گِنِهْ: که دارْمِهْ هِوایِ ته عِشْقْ
  2. شمارهٔ ۶۳سه تا چینّه کا داشتْمه خجیروُ خارکْ
  3. شمارهٔ ۶۴گِتْمِهْ: بَوِرْزِمْ مهرِتهْ گُوهِر پاکْ
  4. شمارهٔ ۶۵امیر گنه: مه دِلْ‌رِهْ بئیتهْ ته واکْ
  5. شمارهٔ ۶۶وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
  6. شمارهٔ ۶۷بالا خدنگْ،‌ای زُبْده سنگْ، دلْ شوآهنگْ
  7. شمارهٔ ۶۸نماشْترْ سَرا که خُور دِگاردنهْ رنگْ
  8. شمارهٔ ۶۹اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.