پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۶۲

امیر گِنِهْ: که دارْمِهْ هِوایِ ته عِشْقْ

دلْ دارمه هزارْ داغ به سودایِ ته عِشْقْ

هِدا مه شِه جانْ‌رِهْ به بهایِ ته عِشْقْ

کار کِمّه به جان وُ دِلْ رضایِ ته عِشْقْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۶۴گِتْمِهْ: بَوِرْزِمْ مهرِتهْ گُوهِر پاکْ
  2. شمارهٔ ۶۵امیر گنه: مه دِلْ‌رِهْ بئیتهْ ته واکْ
  3. شمارهٔ ۶۶وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
  4. شمارهٔ ۶۷بالا خدنگْ،‌ای زُبْده سنگْ، دلْ شوآهنگْ
  5. شمارهٔ ۶۸نماشْترْ سَرا که خُور دِگاردنهْ رنگْ
  6. شمارهٔ ۶۹اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ
  7. شمارهٔ ۷۰فلکْ بَگرْسَهْ خنهْ هَکردهْ پامالْ
  8. شمارهٔ ۷۱تو نَسلِ اُونشاهی بغضْ نداشته شه دلْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.