پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۶۹

اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ

تهْ مَخمِلِ دیمْ دارنهْ سرخ گِلی رنگْ

تهْ مشکینِ زلفْ اگر بیمو مِنِ چَنْگْ

شُو سال، تِلا لالْ و رُوجا بوّوِ لَنْگ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۷۱تو نَسلِ اُونشاهی بغضْ نداشته شه دلْ
  2. شمارهٔ ۷۲اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ
  3. شمارهٔ ۷۳امیر گنه: مه وَرْ نوویهار، بیّیه لیْلْ
  4. شمارهٔ ۷۴یا علی گمّهْ سُو دَکفهْ منه دلْ
  5. شمارهٔ ۷۵امیر گته: یک‌باری جُوون بَووئمْ
  6. شمارهٔ ۷۶رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
  7. شمارهٔ ۷۷اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
  8. شمارهٔ ۷۸آشفته‌ی اون موی افشون بَووئمْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.