پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۷۷

اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ

سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ

آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ

افتاده‌یِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۷۹مه دلْ همه خانهْ ته قربونْ بَووئمْ،
  2. شمارهٔ ۸۰سوداییِ لَعلِ بَدخْشون بَووئمْ
  3. شمارهٔ ۸۱دَسْتِ ته کافِرْ، نامُسَلْمونْ بَوُوئمْ
  4. شمارهٔ ۸۲اَبْرْ نِهِلِّهْ ماهْ رِهْ هِلالْ بَوینِمْ
  5. شمارهٔ ۸۳بییَمِّهْ تنه باغِ گِلْ‌رِهْ بَچینمْ
  6. شمارهٔ ۸۴امیر گته: ماه دَه وُ چاره ته دیمْ
  7. شمارهٔ ۸۵یاربْ بوینمْ دولتْ‌رِه من به ته کومْ،
  8. شمارهٔ ۸۶هر سِوا که خوؤ در بییِهْ ما ته، ته دیمْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.