پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۸۴

امیر گته: ماه دَه وُ چاره ته دیمْ

بی غنچه گِلْ اَوِّلْ بهارِهْ ته دیمْ

یا مَخْمِلِهْ یا شمسِ نِهاره ته دیمْ

یا یوسفِ مَصری یادگاره ته دیمْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۸۶هر سِوا که خوؤ در بییِهْ ما ته، ته دیمْ
  2. شمارهٔ ۸۷عشقْ اونْ عشقه که رُسوا مَجی به عالِمْ
  3. شمارهٔ ۸۸حمّوم شونی دُوستْ، مره هَم بَوْ بییارِمْ
  4. شمارهٔ ۸۹عهدْ بکِرْدِمِهْ بی تُو نَرْگِسْ نکارِمْ،
  5. شمارهٔ ۹۰عهد بَکِرْدِمِهْ ته لُو شه بِنْ گُوم نَیِرِمْ
  6. شمارهٔ ۹۱دِلْ که با وِصالْ خو بکرد بُو اَندی تُومْ
  7. شمارهٔ ۹۲تو شاهْ مُرتضایی، مرتضانه ته نُوْمْ
  8. شمارهٔ ۹۳من ته وَرْ عالمْ درد وُ واکْ بَچینِّمْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.