امیر پازواری
شمارهٔ ۷۲
اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ
اسا به عشقِ دَرْدْ، سُوجنهْ یومُ و لَیلْ
تا مُور به منه کَلهْ جه هاکنهْ خَیْلْ
اُونْ مَحَلْ خیالْ دارمه به ته عشقِ مَیلْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۷۴یا علی گمّهْ سُو دَکفهْ منه دلْ
- شمارهٔ ۷۵امیر گته: یک‌باری جُوون بَووئمْ
- شمارهٔ ۷۶رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
- شمارهٔ ۷۷اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
- شمارهٔ ۷۸آشفته‌ی اون موی افشون بَووئمْ
- شمارهٔ ۷۹مه دلْ همه خانهْ ته قربونْ بَووئمْ،
- شمارهٔ ۸۰سوداییِ لَعلِ بَدخْشون بَووئمْ
- شمارهٔ ۸۱دَسْتِ ته کافِرْ، نامُسَلْمونْ بَوُوئمْ
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.