پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۶۵

امیر گنه: مه دِلْ‌رِهْ بئیتهْ ته واکْ

بئیتِهْ تنه واک وُ، وَرِهْ به شه خاکْ

اَنْدی تمنّا دارْمِهْ دَرگاهِ لُولاکْ،

ته چیرْ نَشّنه هرگز آبِ رُو به خاکْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۶۷بالا خدنگْ،‌ای زُبْده سنگْ، دلْ شوآهنگْ
  2. شمارهٔ ۶۸نماشْترْ سَرا که خُور دِگاردنهْ رنگْ
  3. شمارهٔ ۶۹اَطْلَسْ دپوشی دامنْ وِشا، کَمرْ تنگ
  4. شمارهٔ ۷۰فلکْ بَگرْسَهْ خنهْ هَکردهْ پامالْ
  5. شمارهٔ ۷۱تو نَسلِ اُونشاهی بغضْ نداشته شه دلْ
  6. شمارهٔ ۷۲اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ
  7. شمارهٔ ۷۳امیر گنه: مه وَرْ نوویهار، بیّیه لیْلْ
  8. شمارهٔ ۷۴یا علی گمّهْ سُو دَکفهْ منه دلْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.