امیر پازواری
شمارهٔ ۲۰۳
امیر گنه: گشت کرْدمهْ تمومِ کوه ره
گشت بَکردْمه، تمومِ فیروزکوه ره
خوب جائه دماوند و زیستن ضروره
اَملْ خشهْ که کنهْ بهشتِ بُورْه
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۰۵دماوند کوه، سامون لاریجونه
- شمارهٔ ۲۰۶دل رهْ گمّه که، غمْ نخرْ چاره نیه
- شمارهٔ ۲۰۷اول بسم‌الله گمّه نوم (اسم) خداره
- شمارهٔ ۲۰۸بونّه (ُبُوردمه) غریبی، غریبی چنده زئینه
- شمارهٔ ۲۰۹صد ساله که من در این دنی دئیمه
- شمارهٔ ۲۱۰ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
- شمارهٔ ۲۱۱آهو نیمه که کَتمْ بچینم (بَئیرم) داره
- شمارهٔ ۲۱۲کجه شونی مه سرخه گلِ نشونه؟
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.