پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۱۰

ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه

منی آدمی بیمه، دَنی دَئیمه

اونْ دارْ که بلندترْ بیه، سرنیشبیمه

اَنّه بسر و سمه که کور ککّی بئیمه

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۱۲کجه شونی مه سرخه گلِ نشونه؟
  2. شمارهٔ ۲۱۳دشمن به اونچه دکَتْ تهْ، بنتونه
  3. شمارهٔ ۲۱۴نَدوّمه که این قالبْ بساتن چیه؟
  4. شمارهٔ ۲۱۵ملّا دره که دایِم با نمازه
  5. شمارهٔ ۲۱۶دیشو باختمه، خودیمه ته چشمون‌ره
  6. شمارهٔ ۲۱۷کیجا، ته ریکا، کیجا تنی ریکامه
  7. شمارهٔ ۲۱۸گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونه
  8. شمارهٔ ۲۱۹سه دنی مرهْ، لاپه نده، مشت هاده
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.