امیر پازواری
شمارهٔ ۲۰۵
دماوند کوه، سامون لاریجونه
پلّه به پلّه، لنگرِ آسمونه
شیر خدا شه دُلدُل سواره، شونه
خورْ بپرسین، کار مردم (امّت) چی بونه؟
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۰۷اول بسم‌الله گمّه نوم (اسم) خداره
- شمارهٔ ۲۰۸بونّه (ُبُوردمه) غریبی، غریبی چنده زئینه
- شمارهٔ ۲۰۹صد ساله که من در این دنی دئیمه
- شمارهٔ ۲۱۰ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
- شمارهٔ ۲۱۱آهو نیمه که کَتمْ بچینم (بَئیرم) داره
- شمارهٔ ۲۱۲کجه شونی مه سرخه گلِ نشونه؟
- شمارهٔ ۲۱۳دشمن به اونچه دکَتْ تهْ، بنتونه
- شمارهٔ ۲۱۴نَدوّمه که این قالبْ بساتن چیه؟
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.