امیر پازواری
شمارهٔ ۱۹۷
بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمه
من طاقتِ ته چشِ سیُیو ندارمه
تو زلف ره گلُو شورْنی، من اُو ندارمه
عاشقی ره زَرْ ونهْ، من کُو ندارمه
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۹۹شاهونشاهه که وه همه سان نمنه
- شمارهٔ ۲۰۰دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره
- شمارهٔ ۲۰۱امیر گنه: گشت «لیته کُوه» خجیره
- شمارهٔ ۲۰۲واجب‌الوجودِ عَلَم الاسمامه
- شمارهٔ ۲۰۳امیر گنه: گشت کرْدمهْ تمومِ کوه ره
- شمارهٔ ۲۰۴محمّد ره خدا چنّه جوون بساته
- شمارهٔ ۲۰۵دماوند کوه، سامون لاریجونه
- شمارهٔ ۲۰۶دل رهْ گمّه که، غمْ نخرْ چاره نیه
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.