امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۰
شش درم دونه، وه کتراره کورنه؟
بوریته آدم، وه گته (دکته) راه‌ره کورنه؟
گفن لاغر، وه‌وره کاره کورنه؟
رعیّت گدا، وه کدخدا ره کورنه؟
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۲نَدوُمَه چِشی (چه شی) بووَم که لٰالْ بئیمِهْ
- شمارهٔ ۱۷۳اَمِلْ تش هیره (ایره)، نور و کجور بسوزه
- شمارهٔ ۱۷۴نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
- شمارهٔ ۱۷۵الهی تنه رو بکشه شماله
- شمارهٔ ۱۷۶دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
- شمارهٔ ۱۷۷امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
- شمارهٔ ۱۷۸ته عشقه که عالم‌ره هکرده آگاه
- شمارهٔ ۱۷۹امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.