امیر پازواری
شمارهٔ ۱۶۸
خجیره کیجا وعده نده که امّه
وعده تلاونگه، من تلاره پمّهْ
دَرّرهْ وایهلْ، منْ بی‌قوا مه، چمّهْ
مارِ ناز نینمهْ، کمْ کَسانی نیمهْ
امیر پازواری
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۷۰شش درم دونه، وه کتراره کورنه؟
- شمارهٔ ۱۷۱کیجا شه سِرِهْ، ونگْ کِنِّهْ (کِرْدِهْ) شه سیکٰارِهْ
- شمارهٔ ۱۷۲نَدوُمَه چِشی (چه شی) بووَم که لٰالْ بئیمِهْ
- شمارهٔ ۱۷۳اَمِلْ تش هیره (ایره)، نور و کجور بسوزه
- شمارهٔ ۱۷۴نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
- شمارهٔ ۱۷۵الهی تنه رو بکشه شماله
- شمارهٔ ۱۷۶دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
- شمارهٔ ۱۷۷امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
درباره‌ی امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.